Bir Kadın Konuşur

 I

Yalnızlık benim gölgem, adımda saklı bir sır, Geceye fısıldar usul usul, içimde bir eski nehir. Sevda ki gözlerimde başlar, bir kor, bir kıvılcım, Aşk, yüreğimde yankılanır, dinmez bu iç sızım. II Gönül, bir deli bahar, dallarımda çiçeklenir, Dudaklarımda bir şarkı, ruhumda ateşlenir. Dostun bakışı bir bıçak, keser gönlümün ipini, Sevda taşırım göğsümde, saklarım hep sırrını. III Yüreğim nakış nakış işler, hayallerle doludur, Yalnızlık, bir eski dost, kapımda hep nöbettir. Sevda, bir ince yara, kanar usul usul gece, Gözlerimle başlar her şey, biter mi, bilmem hece. IV İnsanca bir sevda taşırım, kırık, umutlu, Bir hasretin ellerinde bulur ruhum bir tutku. Özlem, bir çağlayan, bir yangın, diner mi, bilinmez, Kadınım ben, sevdayım ben, aşkım ben, kalbimde hep bir iz.