Yokluktur Bize Kalan

I Yokluk bir eski yara, kanar dağların koynunda, Fukaralık, bir kuru ekmek, bir dal sigara avucunda. Çaresizlik zincir olur, bağlar yüreğin yolunu, Hayat, bir asi rüzgâr, savurur umudun tozunu. II Kara toprağın bağrında, alın teriyle yoğrulur, Bir avuç buğday umudu, ellerde sessiz öğütülür. Çaresiz bir türkü yükselir, geceye iner sızısı, Hayat, bir kavgadır dostum, dinmez insanın hınzısı. III Garibandır, bir bıçak sırtı, keser ekmeğin payını, Gurebadır, ananın gözlerinde bir damla gözyaşını. Çaresizlik, dağ başında bir kurt uluması geceye, Hayat, bir ince saz, çalar yüreğin hecesine. IV İnsanca bir sevda taşırım, yoksul, ama dimdik ayakta, Fakirlik de bizim, Yokluk da, Yaşam da bizim toprakta. Dünya, bir yangın, bir çağlayan, biter mi, bilinmez, Yoklukla yoğrulur insan, kalbi hep bir kavga altında