9 Eylül

Bugün 9 Eylül. İzmir’in kurtuluşunun, özgürlüğün, umudun ve direnişin günü. Bir İzmirli olarak bu günün anlamı benim için sadece tarih kitaplarındaki bir zaferden ibaret değil; bu, atalarımızın kanıyla, canıyla yazdığı bir destan. Bu, denizin mavisine, zeytin ağaçlarının yeşiline, dağların efeliğine yeniden kavuşmanın hikâyesi.

İzmir, her zaman özgürlüğün sembolü oldu. Kordon’da esen rüzgâr, sadece serinlik değil, aynı zamanda bağımsızlık ruhunu taşır. 9 Eylül 1922’de, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün önderliğinde Türk ordusu bu şehre girdiğinde, sadece bir şehir kurtarılmadı; bir milletin onuru, geleceği ve umudu geri alındı. O gün, Hükümet Konağı’na çekilen al bayrak, sadece bir kumaş parçası değil, bir halkın yeniden doğuşuydu.

Bir İzmirli kadın olarak, bu şehirde doğmanın, bu topraklarda büyümenin ne demek olduğunu 9 Eylül’de daha derinden hissediyorum. Bu şehir, sadece güzel bir sahil şeridi ya da lezzetli boyozlarıyla değil, aynı zamanda cesareti, direnişi ve özgürlüğe olan tutkusyla tanınır. Hasan Tahsin’in ilk kurşunu, Yüzbaşı Şerafettin’in bayrağı dalgalandırması, Zübeyde Hanım’ın oğlunun bu topraklara hediye ettiği zafer… Bunlar bizim hikâyemiz.

Bugün, Kordon’da bir kahve içip denize bakarken ya da Konak’ta Saat Kulesi’nin gölgesinde yürürken, o günlerin ruhunu hissediyorum. 9 Eylül, sadece geçmişte kalmış bir tarih değil; her İzmirlinin kalbinde yaşayan bir ateş. Bu ateş, bize özgürlüğün kıymetini, bir arada durmanın gücünü ve vatan sevgisini hatırlatıyor.

İzmir’in kurtuluşu, sadece bir şehrin değil, bir milletin kurtuluşunun sembolü. Biz İzmirli kadınlar, bu mirası taşımanın gururunu yaşıyoruz. Özgürlüğümüzü, cesaretimizi ve umudumuzu kimse elimizden alamaz. Çünkü biz, İzmir’iz.