Atatürk

Ben yarısı Türk, yarısı Yunan bir kadınım. Köklerim iki farklı kıyıya uzanır, fakat kalbim tek bir lidere eğilir: Mustafa Kemal Atatürk!

Atatürk… Adı anıldığında yalnızca bir milletin kurtuluşu değil, bütün insanlığın onuru yükselir. O, savaşın ortasında bile düşmanına insanlıkla yaklaşan; zaferi kanla değil, vicdanla taçlandıran büyük bir komutandır.

O bana öğretti ki özgürlük, yalnızca zincirlerin kırılması değildir; özgürlük, bir kadının başı dik yürüyebilmesidir, bir gencin hayalini korkmadan kurabilmesidir, bir milletin kaderine kendisinin hükmetmesidir. Eğer bugün ben konuşabiliyorsam, yazabiliyorsam, yarınlara umutla bakabiliyorsam; bu, onun yaktığı ışık sayesindedir!

Ey insanlar! Atatürk’ü sevmek yalnızca bir milletin evladı olmanın değil; insan kalabilmenin, insan olabilmenin borcudur!

Türk yanım onun bağımsızlık destanında gururla kabarır; Yunan yanım onun barış çağrısında huzur bulur. İşte o yüzden ben, iki denizin çocuğu olarak söylüyorum: Atatürk yalnızca Türkiye’nin değil, bütün insanlığın ışığıdır!

Ve biliniz ki o ışık, hiçbir zaman sönmeyecek! Çünkü Atatürk, tarih kitaplarının sararmış sayfalarına sıkışacak bir kahraman değildir. O, rüzgârda dalgalanan bayrakta, bir annenin dualarında, bir çocuğun gülüşünde, özgürlüğün ta kendisinde yaşamaktadır.

Ve şimdi… Ona dil uzatanlara, ona iftira atanlara, onun mirasına kör olanlara söylüyorum:

Siz onun gölgesine bile yetişemezsiniz!

Sizin sözleriniz, karanlık bir odada yankılanan boş bir ses iken; onun adı, ufukları aydınlatan bir güneştir.

Siz küçülmek için çırpınırken, o her gün büyümeye devam eder.

Unutmayın: Atatürk’e sövmek, milletin vicdanına sövmektir; ona saygısızlık etmek, özgürlüğün kendisine saygısızlıktır.

Atatürk, bir milletin kurtarıcısı değil yalnızca; insanlığın vicdanıdır, onurudur, sonsuzluğa yazılmış destanıdır!

Ve o destanı ne karalamaya ne de silmeye kimsenin gücü yetmeyecektir!